แผนงานโครงการพัฒนาเมืองเบตง

ปัญหาการส่งออกผลผลิตของสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ตอนล่าง

          ปัจจุบันสินค้าและผลผลิตเพื่อการส่งออก ของอนุภาคจังหวัดชายแดนภาคใต้ตอนล่าง ส่วนใหญ่ถูกลำเลียงผ่านเส้นทางสงขลา ถึงด่านพรมแดนอำเภอสะเดา เข้าประเทศมาเลเซีย ปลายทางคือท่าเรือปีนังระยะทางประมาณ 130 กิโลเมตร

          แต่ระบบโครงข่ายการคมนาคมขนส่งภายในประเทศที่อ้อมไกล รวมถึงข้อจำกัดของท่าเรือน้ำลึกจังหวัดสงขลา กับการคับคั่งของด่านพรมแดนอำเภอสะเดา จึงมีภาระต้นทุนค่าใช้จ่าย และระยะเวลาในการขนส่งที่เพิ่มสูง ทำให้เสียเปรียบการแข่งขันด้านตลาด

          ประกอบกับการส่งออกผ่านด่านพรมแดนอำเภอเบตง จังหวัดยะลา นับว่าเป็นอีกช่องทางหนึ่ง ที่สามารถส่งสินค้าและผลผลิต     ไปยังตลาดภายในประเทศมาเลเซีย    และไปยังตลาดในภูมิภาคตะวันออกกลาง อินเดีย และยุโรป   โดยผ่านท่าเรือปีนัง   ปกติปริมาณสินค้าและผลผลิตส่วนใหญ่เป็นของอำเภอเบตงเท่านั้น เช่น ไม้ยางพาราและผลิตภัณฑ์ยางพารา ผลไม้ต่างๆ เพียงพอเพื่อจำหน่ายภายในประเทศมาเลเซียเท่านั้น     สำหรับสินค้าและผลผลิตของจังหวัดปัตตานี ยะลาและนราธิวาสไม่สามารถส่งออกผ่านด่านพรมแดนอำเภอเบตงได้ เนื่องจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 410 จากจังหวัดยะลาไปอำเภอเบตงระยะทางประมาณ  140 กิโลเมตร    ไม่ได้มาตรฐานทางเรขาคณิต จึงใช้เวลาเดินทางถึง 2 ชั่วโมง 45 นาที โดยเฉพาะช่วงระหว่าง อำเภอบันนังสตา ผ่านบ้านบ่อหิน ไปบ้าน กม.27 ในเขตอำเภอเบตง มีระยะทางประมาณ 70 กิโลเมตร เป็นช่วงที่ผ่านภูเขา คันทางแคบ แนวทางคดเคี้ยวไปตามขอบอ่างเก็บน้ำเขื่อนบางลาง นับว่าเป็นช่วงที่วิกฤตที่สุด รถบรรทุกหนัก และรถพ่วงไม่สามารถสัญจรผ่านได้ ช่วงฤดูฝนเกิดการพังทลายของดินไหล่ทาง ทับผิวจราจร รถทุกชนิดไม่สามารถผ่านได้ สร้างความเสียหายทางเศรษฐกิจ ประชาชนอำเภอเบตงและอำเภอใกล้เคียงได้รับความเดือดร้อนซ้ำซากทุกปี

TOP